تبلیغات
فرهنگی و اجتماعی - مطالب اسفند 1394

تاریخ : سه شنبه 25 اسفند 1394 | نویسنده : افشین
سلطنت یک روزه زنان در یک روستا (مراسم سنتی ورف چال)

مراسم سنتی و ملی - ورف چال - یا برف چال که از نمادهای یک سنت حسنه و کم نظیر با بیش از پانصد سال قدمت در کشور است همه ساله در نیمه دوم اردیبهشت ماه در روستای زیبای اسک بخش لاریجان در فاصله 85 کیلومتری شهرستان آمل که در مسیر جاده هراز واقع شده است ، برگزار می شود .


آداب و رسوم مردم ایران, مراسم ورف چال,

 در دوران قدیم به منظور تامین آب دام ها و حتی انسان با درایت عالمی بزرگوار به نام - سید حسن ولی - چاله ای عمیق در دامنه کوه دماوند حفرشد تا با پرشدن آن از برفهای دامنه های قله، مشکل کم آبی تابستان که گریبانگیر مردم منطقه می شد را برطرف کند.

 این مراسم همه ساله و قبل از ذوب شدن آخرین برف های زمستانی با شکوه خاصی و با حضور چند هزار نفری مردم منطقه برگزار می شود و دوستدارانی از سراسر کشور برای تماشای این مراسم به روستای اسک می آیند.


آداب و رسوم مردم ایران, مراسم ورف چال,

 تاریخ اجرای این مراسم از قبل توسط بزرگان محل به عموم اطلاع داده می شود تا در این روز تمام  مردان روستای اسک در مراسم ورف چال حضور داشته باشند.

در روز مراسم مردان اسک صبح زود با در دست داشتن ناهار، میوه و چای از روستا بیرون می آیند و امور و زمام روستا را موقتاً به زن های روستا میدهند تا مراسم زن سالاری را ، که با برنامه هایی همچون عروس و داماد و شاه و وزیر همراه است را برگزار کنند.

آداب و رسوم مردم ایران, مراسم ورف چال,

زنان روستا برای تحقق بخشیدن به هدف خویش از میان خود زنی را بر می گزینند تا وی به نظام حکومتی که به طور موقت در روستا ایجاد شده سروسامان بدهد، حکومت زنان را در قدیم مادرشاهی  هم می گفتند.

در این روز از ورود هر مردی به داخل روستا جلوگیری می شود در صورتی که مردی به تذکرات و اخطارهای زنان توجهی نکند و داخل روستا شود به شدت با چوب دستی زنان روستا تنبیه می شود.

 

مردان روستا پس از رسیدن به محل ورف چال با رفتن به سمت مناطق پوشیده از برف و آوردن قطعه های بزرگی از برف و ریختن در چاه مورد نظر که عمق و ارتفاعی زیاد هم دارد بخشی از مراسم خود را برگزار می کنند .


آداب و رسوم مردم ایران, مراسم ورف چال,

پس از پرشدن چاه از برف و پوشاندن در چاه، در پذیرایی گروهی در اطراف چاه با غذایی که با خود آورده بودند، شرکت می کنند، نماز جماعت می خوانند و پس از یک روز شاد و خاطره انگیز به روستا برمی گردند.

منبع : beytoote.com





 


تاریخ : پنجشنبه 20 اسفند 1394 | نویسنده : افشین
چه زمانی باید شغل یا محل کار خود را ترک کنید ؟!

کار کردن در یک شرکت و موسسه خوب یکی از آرزوهای هر فرد جویای کار است.
البته ممکن است محل کارتان در ابتدا بهترین گزینه بوده باشد، اما به مرور زمان شما در شرایط ناخوشایندی قرار گرفته باشید که سعی می کنید از آن چشم پوشی کنید. هر زمانی برای اینکه از شرایطی که دیگر ایده آل نیست خارج شوید، می تواند زمان خوبی باشد.

Image result for ‫کار و شغل‬‎
حال اگر شما در محل کارتان نشانه های زیر را مشاهده کردید بهتر است کم کم به فکر عوض کردن شغل یا محل کار خود باشید.
 
 1 : اگر اوضاع سلامتی تان رضایت بخش نیست کارتان را ترک کنید

این مهم ترین دلیل است برای اینکه جایی را که در آن کار می کنید، ترک کنید. شما ممکن است این طور احساس نکنید ولی سلامت جسمی و ذهنی شما برای افرادی که با شما در ارتباط هستند و برایشان اهمیت دارد، خیلی مهم است. اگر روسای شما بدون وقفه و زمان استراحت فشار کاری سنگینی را بر دوش شما می گذارند، این فقط به این معنی است که آنها برای سلامت شما ارزش قائل نیستند. بسیاری از افراد هر روز استرس و خستگی زیادی را متحمل می شوند و هنوز دلیلی نمی بینند که محل کارشان را تغییر دهند. در حالی که این مسئله خود، دلیلی کافی برای انجام چنین ریسکی است.

 
2 : اگر هنر جدیدی یاد نمی گیرید باید هرچه سریع تر کارتان را ترک کنید

تجربه یکی از با ارزش ترین موارد در کار است. شما باید دائماً در حال یادگیری و بهتر شدن باشید، اما اگر فضای کارتان هنری به شما نمی آموزد یا شما را در چالش قرار نمی دهد، یعنی باید آنجا را رها کنید. شغل شما هر روز باید به شما در جهت بهبود مهارت هایی که دارید و ایجاد مهارت های جدید در جریان کار کمک کند. شما باید در پروژه های جدید، کلاس های آموزشی و سمینارهای مرتبط با کارتان شرکت داده شوید. زمانی که مجموعه کاری شما دیگر این موارد را برای پیشرفت شما انجام نمی دهد، باید بدانید که سرمایه گذاری روی شما را متوقف کرده است.

 
3 : اگر دیگران شرکت را ترک می کنند، شما هم باید کارتان را ترک کنید

موضوع فقط شما نیستید؛ همکاران تان چطور؟ آیا آنها هم از کارشان خسته شده اند؟ آیا آنها هم مدام دنبال فرصتی برای استراحت هستند؟ آیا مدام در حال به روز کردن رزومه کاری شان هستند؟ این نشانه آن است که محل کارتان فرهنگ حرفه ای مناسبی ندارد و برای شما گزینه های بهتری خارج از آنجا وجود دارد. حتی اگر ندانید چرا همکاران تان این کارها را انجام می دهند، معنایش این است که افرادی راضی نیستند و حتی ممکن است شما را به خاطر همراهی نکردن سرزنش کنند.

Image result for ‫کار و شغل‬‎
4 : اگر محل کارتان مدیریت متزلزلی دارد

اگر همیشه ساختار محل کارتان در حال تغییر است، ممکن است نشان دهنده این باشد که مدیریت آنجا متزلزل است. اگر هم این موضوع همیشه صادق نباشد، اغلب نشانه ای از اغتشاش و آشفتگی اوضاع است و اگر این طور باشد، از آنجا که تغییرات مداوم کارکنان، همه را تحت فشار قرار می دهد، نه تنها به توسعه کاری شما کمک نمی کند، باعث رکود و بی انگیزگی هم می شود.

 
5 : اگر چندین کار را در ازای یک حقوق انجام می دهید بهتر است استعفا دهید

البته گاهی اوقات دلیلی برای این کار وجود دارد، اما نباید به یک عادت بدل شود. زمانی که شما نسبت به قبل دو برابر انرژی می گذارید، پس باید در ازای آن شاهد پیشرفت جایگاه و درآمدتان نیز باشید. اگر با وجود این تلاش مضاعف هیچ پاداشی هم دریافت نمی کنید، زمان آن رسیده که آنجا را ترک کرده و به دنبال جای دیگری برای کار باشید.

 
6 : اگر احساس می کنید که یک قربانی هستید

مدیریت محل کارتان باید با شما حرفه ای برخورد کند. از شما تقدیر کند و برای کارتان ارزش قائل شود. اگر شما در شرکت به واسطه آزاردیدن در ارتباطات میان فردی، خشونت گفتاری، یارکشی های بی معنی یا هر نوع رفتار مخرب دیگری، حس قربانی بودن دارید، زمان آن رسیده به دنبال محل دیگری برای کار باشید. حتی اگر شما تلاش می کنید که معیارهای اصلاحی را برای رفع رفتارهای ناعادلانه به کار بگیرید، در بیشتر موارد باز هم بهترین گزینه برای شما ترک محل کارتان است زیرا این انرژی را تا جایی باید خرج کنید که باعث فرسایش خودتان نشود.

منبع : seemoorgh.com  - کاروک


تاریخ : جمعه 14 اسفند 1394 | نویسنده : افشین
عید نوروز در ایران باستان

نوروز یکی از کهن‌ترین جشن‌های آیینی به جا مانده از دوران باستان است که اکنون در مناطق مختلف ایران و کشورهای فارسی زبان درآغاز فصل بهار برپا می شود .
این جشن برخلاف همه جشن‌های مختلف سالانه با شور و شوقی وصف ناپذیر همراه با جنب و جوش فراوان در میان ملتها در اولین روز بهار آغاز می‌شود.
افسانه‌های بسیاری درباره چگونگی پیدایش این جشن وجود دارد .
طبق روایات مختلف تاریخی، جشن نوروز پیش از زمان حکومت پادشاهی هخامنشی بوجود آمده و در ایران همراه با آیین‌های خاص برگزار می‌شده و همچنان نیزبا کمی تغییرات اجرایی برگزار می‌شود.
برخی از مومنان مسلمان همچون هاتف اصفهانی نوروز را مقارن با روز آغاز خلافت علی علیه السلام می‌دانستند.
 

عید نوروز در ایران باستان, رسوم عید نوروز

خانه تکانی
یکی از مظاهر جشن نوروز، هیجان، آشفتگی و درهم ریختگی است که باستانیان ریشه آرامش را در نا آرامی  و اساس سامان یافتگی را در پریشانی می‌دانستند خانه تکانی ازجمله آئین‌های نوروزی است که نشان از درهم ریختگی و هیجان وسپس نظم و نظافت دارد .

 براساس این آئین، ایرانیان باستان، با آمدن بهار، تمام خانه خود را برای نظافت زیرورو کرده وحتی گاهی خانه‌ها را رنگ آمیزی می‌کردند و یا دست کم همان اتاقی که هفت سین را درآن می‌چیدند ، سفید می‌کردند.

 مردمان آن روزگار، اثاثیه کهنه را به دورمی ریختند و اسبابی نو جایگزین می‌نمودند.
شکستن کوزه را که جایگاه آلودگی‌ها و اندوه‌های یک ساله بود واجب می دانستند.
ظرف‌های مسین را به رویگران می‌سپردند، نقره‌ها را جلا می‌دادند، گوشه و کنار خانه را از گرد و غبار پاک می‌کردند، فرش و گلیم‌ها را از تیرگی های یک ساله می‌زدودند.
این آئین همچنان درمیان ایرانیان مرسوم است و همه ساله از سوی مردم اجرا می شود.

 سبزه نشاندن
ایرانیان باستان، از چند روز به عید مانده سبزه می نشاندند.
آنان دانه‌های گندم ، جو ، برنج ، لوبیا ، عدس ، ارزن ، نخود ، کنجد ، باقلا ، کاجیله ، ذرت ، و ماش را به شماره دوازده (شماره مقدس بروج سالیانه ؟! ) در ستون‌هایی از خشت خام می کاشتند و بالیدن هریک از این دانه‌ها را به فال نیک می‌گرفتند و بر این اعتقاد بودند که آن دانه در سال نو موجب برکت و باروری خواهد بود.

خانواده‌ها بطور معمول سه قاب از گندم و جو و ارزن به نماد هوومت (پندار نیک) ، هووخت ( گفتار نیک) و هوورشت (کردار نیک)  مهیا می‌کردند و فروهر ( ارواح ) نیاکان را موجب بالندگی و رشد آنها می‌دانستند.

سفره هفت سین, سال تحویل

 مراسم بازگشت مردگان
ایرانیان باستان عقیده داشتند، با آمدن نوروز، فروهرها (ریشه کلمه فروردین) یا ارواح درگذشتگان به دنیا بازمی گردند و اگرخانه را تمیز و بستگان را شاد ببینند خوشحال شده و برای بازماندگان خود دعا می‌فرستند.
از این رو چند روز به نوروز مانده در خانه مشک و عنبر می‌سوزاندند وشمع و چراغ می‌افروختند.
همچنین خانم‌ها بهترین غذا را می‌پختند و بر گور درگذشتگان خود می‌پاشیدند و یک روز پیش از نوروز را که همان عرفه یا علفه و یا به قولی بی‌بی‌حور می نامیدند، به خانه‌ای که در طول سال درگذشته‌ای داشت به سرسلامتی می‌رفتند و دعا می‌فرستادند ومی گفتند که برای مرده عید گرفته اند.

 بخشی از این رسم همچنان در میان ایرانیان مرسوم است، بطورئیکه درآخرین شب جمعه سال، با گلهای بهاری از جمله سنبل به دیدار اهل قبور و درگذشتگان خود می روند و برای درگذشتگان خود طلب مغفرت می‌کنند.

  چراغانی نوروزی
چراغانی نوروزی از دیگر سنت‌های قدیمی ایرانیان باستان است.
درآن روزگار، اقوام آریایی به هنگام فرا رسیدن نوروز بر در و بام خانه ها و بلندی دژها مشعل روشن کرده ،آتش افروخته و یا آنکه چراغی روشن بر در خانه‌ها آویزان می‌کردند.

  حاجی فیروز
آمدن حاجی فیروز ( آتش افروز) درروزهای پایانی سال وهمزمان با آغازسال نو شمسی از  آیینهای ایرانیان باستان است که نشان از درهم ریختگی نوروز دارد.
دراین ایام افرادی با صورت‌های سیاه برای تمثیل درکوچه و بازار به آمد و رفت می‌پرداختند
و بدین گونه فاصله میان مرگ و زندگی و هست و نیست را درهم می‌ریختند و قانون و نظم یک ساله را محو می‌کردند.

نوروز خوانان  یا حاجی فیروزها، جوانانی هستند که به زبان فارسی ترانه نوروزی  می‌خوانند و از آمدن نوروز خبر می‌دهند و مژدگانی دریافت می‌کنند.
آنان چنین می‌خواندند: باد بهاران آمده ، نوروز سلطان آمده، مژده دهید ای دوستان، این سال نو باز آمده.
در روستاها و شهرهای مازندران و اردبیل نیز ازنیمه ماه اسفند، گروه‌های نوروزی خوان راه می‌افتند و در کوچه و خیابان‌ها نوروزیه می‌خوانند.

عید نوروز در ایران , فرهنگ زندگی

میرنوروزی (جابه جا شدن ارباب و بنده)
علاوه برآئین ظهور حاجی فیروز درخیابان‌های شهر رسم میر نوروزی نیز در گذشته‌های دور مرسوم بوده است.
طبق این رسم، به قصد تفریح ، کسی را از طبقه‌ها و اقشار پایین جامعه برای چند روزیا چند ساعت به سلطانی برمی گزیدند وسلطان موقت، طبق قواعدی، اگر فرمان‌های بیجا صادر می‌کرد، ازمقام امیری برکنار می‌شد.

حافظ نیز دریکی از غزلیاتش به حکومت ناپایدار میر نوروزی گوشه ی چشمی دارد :

سخن در پرده می‌گویم، چو گل از غنچه بیرون آی که بیش از چند روزی نیست حکم میر نوروزی

 شیرینی‌های نوروزی
در بسیاری از نقاط ایران با فرارسیدن نوروز نان و شیرینی پیش از نوروز می پختند و در شب عید در سفره‌ها می‌گذاردند، آنان این کار را برای خوشامدگویی به ارواح نیاکان خود انجام می‌دادند.

 امروزه با گسترش زندگی شهر نشینی، پختن شیرینی خانگی برای مراسم عید نوروز در شهرها زیاد مرسوم نیست و مردم برای پذیرایی از مهمانان نوروزی خود شیرینی و آجیل تهیه می‌کنند، البته پختن شیرینی عید نوروز و نیز آماده نمودن تخم مرغ‌های رنگی در روستاهای کشور همچنان مرسوم است .

 سفره هفت سین
از اصیل‌ترین و جذاب‌ترین مراسم نوروزی می‌توان به سفره هفت سین اشاره کرد.
ایرانیان با فراهم نمودن هفت سین به شماره هفت امشاسپند ( صفات شاخصه خداوندگار)  اقلامی را در سفره‌ خانه‌های خود برای حلول و شکوفایی روز نخست بهار فراهم می‌آورند.

 دراین سفره چیزهای از قبیل آب و سبزه نماد (روشنایی و افزونی) آتشدان نماد (پایداری نوروگرما) که بعدها به شمع و چراغ مبدل شد شیر نماد(نوزایی و رستاخیز و تولد دوباره)،
تخم مرغ نماد (نژاد و نطفه) ، آیینه نماد (شفافیت و صفا) گذاشته می‌شد.

 همچنین سنجد نماد (دلدادگی و زایش وباروری)، سیب نماد (رازوارگی عشق) انار نماد (تقدس) سکه تازه ضرب نماد (برکت و دارندگی) ماهی نماد (ماه سپری شده اسفند) نارنج نماد (گوی زمین)گل بید مشک  نماد ( امشاسپند ) از دیگر این اقلام است.

 گلاب که بازمانده رسم آبریزان یا آبپاشان است و نان پخته شده ازهفت حبوب ، خرما ، پنیر، شکر، شاخه‌هایی ازدرخت مقدس انار، بید، زیتون، انجیردردسته های سه،هفت یا دوازده تایی و کتاب مقدس از دیگر مواردی بود که درسفره هفت سین گذارده می‌شد.

اکنون ایرانیان از رسوم برجای مانده آن دوران، به هفت سین برگرفته از سیر ، سرکه، سماق، سنجد، سمنو و سبزه و سیب و گل‌های خوشبو از قبیل سنبل و سوسن بسنده می‌کنند.

خانه تکانی, سفره هفت سین

این آئین در میان زرتشتیان به گونه‌ای دیگر برگزار می‌شد یعنی پس از تحویل سال، بزرگ خانواده از جای خود بر می خواست و به هر یک از افراد خانواده یک قاشق عسل یا شربت و سه دانه شیرینی یا سه دانه میوه خشک و یا سه سکه که بر روی برگ سبزی بود هدیه می‌داد .

منبع:javanemosalman.parsiblog.com  *   beytoote.com   *  کاروک